บทที่ 25 ศพแรก

บทที่ 25

ศพแรก

เสิ่นเยว่เดินออกมาทางประตูหลัง ใบหน้าไร้รอยยิ้ม นางหันหลังกลับไปมองจวนจางด้วยสายตาเย็นชา ในมือของเสิ่นเยว่คือดอกไม้ดอกหนึ่งที่นางเด็ดติดมือมาจากด้านในจวน ดอกไม้นำไปจัดใส่แจกันในเรือนที่เจิ้งส่วงอยู่

นางทิ้งมันลงพื้นอย่างไม่ไยดีพร้อมกับเหยียบมันจนแหลกก่อนจะหันไปสั่งความคนสนิท

“เหลี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ